Instrumenty smyczkowe w magicznym świecie BIBLIOTEK AUDIO (sampli)

Samo brzmienie smyczków to już w sobie potęga. Bez wątpienia jest to jedno z najpiękniejszych brzmień, jakie można usłyszeć w muzyce klasycznej czy filmowej. Samplowane instrumenty smyczkowe to doskonały sposób na przeniesienie tej potęgi i emocji do swoich kompozycji. Dzięki nim możemy stworzyć nastrojową i pełną pasji muzykę, która idealnie oddaje charakter danego filmu lub utworu. W dzisiejszym wpisie na blogu zajmiemy się bliżej samplami instrumentów smyczkowych i ich wykorzystaniem w muzyce filmowej, aby poznać tę niezwykłą technologię i zainspirować się jej możliwościami.

CO TO W OGÓLE SĄ SAMPLE I JAK SIĘ JE ROBI?

Sample audio instrumentów, np. smyczkowych to nagrane dźwięki lub krótkie sekwencje dźwięków z prawdziwych instrumentów, które są wykorzystywane do tworzenia muzyki przy użyciu oprogramowania muzycznego. Te próbki dźwięków są zapisane w formie cyfrowej i przetwarzane w celu uzyskania dźwięku odtwarzanego za pomocą klawiatury lub kontrolera MIDI.

Sample instrumentów umożliwiają muzykom tworzenie muzyki z wykorzystaniem różnych instrumentów, nawet jeśli nie posiadają bezpośredniego dostępu do tych instrumentów w rzeczywistości. Przykładowo, osoba, która gra na fortepianie, może wykorzystać próbki dźwięków fortepianu w swoich produkcjach muzycznych, aby uzyskać autentyczne brzmienie tego instrumentu.

Wiele firm zajmujących się produkcją bibliotek audio oferuje szeroką gamę próbek dźwiękowych, obejmujących różne rodzaje instrumentów, od tradycyjnych instrumentów akustycznych po elektroniczne i perkusyjne. Próbki dźwięków są zazwyczaj oferowane w formatach kompatybilnych z popularnymi oprogramowaniami muzycznymi, takimi jak Kontakt, Cubase, Ableton Live czy Logic Pro.

Proces nagrywania próbek instrumentów i składanie ich w bibliotekę audio zazwyczaj składa się z kilku kroków i może różnić się w zależności od rodzaju instrumentu i firmy, która zajmuje się nagrywaniem. Poniżej przedstawiam ogólny proces nagrywania sampli instrumentów:

1. Wybór instrumentów – pierwszym krokiem jest wybór instrumentów, które zostaną nagrane. Mogą to być instrumenty akustyczne, elektroniczne lub perkusyjne. Zazwyczaj wybór instrumentów zależy od zamierzonego celu próbek oraz od ich popularności wśród muzyków.
2. Przygotowanie sprzętu – przed nagraniem próbek należy odpowiednio przygotować sprzęt. W przypadku instrumentów akustycznych należy przygotować mikrofony oraz pomieszczenie, w którym będą nagrywane próbki. W przypadku instrumentów elektronicznych lub perkusyjnych może być wymagane przygotowanie urządzeń MIDI lub innych urządzeń do nagrywania dźwięków.
3. Nagrywanie próbek – po przygotowaniu sprzętu można przystąpić do nagrywania próbek instrumentów. Nagrywanie przeprowadza się zazwyczaj w studiu nagraniowym lub innym pomieszczeniu o odpowiedniej akustyce. Podczas nagrywania należy zachować odpowiednią czystość dźwięku i unikać szumów lub innych zakłóceń.
4. Edycja próbek – po nagraniu próbek instrumentów należy je zredagować i odpowiednio przyciąć. W tym celu można skorzystać z oprogramowania do edycji dźwięku lub specjalnego oprogramowania dla sampli instrumentów. Edycja próbek polega zazwyczaj na usunięciu szumów, wzmocnieniu sygnału, dodaniu efektów lub wycięciu niepotrzebnych części dźwięku.
5. Zapis próbek – po zakończeniu nagrywania i edycji próbek instrumentów należy je zapisać w formacie, który będzie kompatybilny z oprogramowaniem muzycznym, w którym będą wykorzystywane. Najczęściej używane formaty to WAV, AIFF lub Kontakt.
6. Testowanie próbek – po zapisaniu próbek instrumentów można przystąpić do ich testowania, aby upewnić się, że są one poprawnie nagrane i dostarczają odpowiedniego brzmienia. Testowanie próbek polega zazwyczaj na wykorzystaniu ich w różnych projektach muzycznych, aby sprawdzić ich uniwersalność i jakość dźwięku.

Proces ten jest zazwyczaj czasochłonny i wymaga specjalistycznej wiedzy oraz sprzętu. W zależności od firmy, która zajmuje się nagrywaniem próbek, proces ten może być bardziej złożony lub mniej skomplikowany.

SAMPLE INSTRUMENTÓW VS PRAWDZIWI MUZYCY

Mimo że samplowane instrumenty smyczkowe potrafią brzmieć bardzo autentycznie, to wciąż istnieją pewne różnice między nimi a prawdziwymi muzykami. Poniżej przedstawiam kilka z tych różnic:

1. Wyrazistość – Prawdziwi muzycy potrafią wykorzystać swoje umiejętności, aby nadać swojemu graniu unikalny wyraz i emocje. Tego rodzaju subtelności i niuanse trudno odtworzyć za pomocą sampli, choć wiele bibliotek audio stara się to osiągnąć poprzez zróżnicowanie technik artykulacji.
2. Drgania strun – Drgania strun w przypadku prawdziwych instrumentów są znacznie bardziej skomplikowane i niestabilne niż w przypadku sampli. Drgania te są wynikiem m.in. uderzenia smyczkiem, nacisku palców na struny, drgań strun powietrzem i rezonansów akustycznych, co tworzy subtelne fluktuacje w dźwięku.
3. Reakcja na grę – Prawdziwi muzycy potrafią reagować na grę innych muzyków w czasie rzeczywistym, co może prowadzić do improwizacji, modyfikacji lub innych zmian w grze. W przypadku sampli, nie ma takiej możliwości, ponieważ próbki dźwięków są zazwyczaj nagrywane z wyprzedzeniem.
4. Szerokość brzmienia – Prawdziwi muzycy mogą dostosować swój styl gry, tonację, dynamiczność i inne czynniki, aby uzyskać różnorodne brzmienia, od subtelnych i miękkich po ostre i intensywne. Samplowane instrumenty smyczkowe mogą być bardzo realistyczne, ale zazwyczaj oferują ograniczoną paletę brzmień.
5. Ustawienia techniczne – Prawdziwi muzycy często wykorzystują różne ustawienia techniczne, takie jak wybór smyczka, dostosowanie napięcia strun lub pozycję palców na strunach, aby uzyskać pożądane brzmienie. W przypadku sampli, te ustawienia muszą być dostosowane na poziomie programu, co może wpłynąć na jakość brzmienia.

Podsumowując, samplowane instrumenty smyczkowe mogą brzmieć bardzo realistycznie, ale wciąż istnieją pewne różnice między nimi a prawdziwymi muzykami, które są związane z subtelnościami i niuansami, które trudno odwzorować w cyfrowej przestrzeni.

Obecnie jakość i ilość dostępnych artykulacji (technik gry) w bibliotekach audio jest ogromna. Przy odpowiedniej wprawie i umiejętnościach programowania można oszukać słuchacza. Ale wprawne ucho, osłuchane z prawdziwą muzyką symfoniczną jest w stanie wyłapać te różnice – choć naprawdę są niewielkie.

Samplowane instrumenty są często wykorzystywane w muzyce filmowej i serialowej, ponieważ pozwalają na uzyskanie realistycznego brzmienia orkiestry bez konieczności zatrudniania dużej liczby muzyków. Czasem budżety nie puszczają lub po prostu potrzebna jest „większa moc”.

Przykładem wykorzystania sampli instrumentów w muzyce filmowej może być ścieżka dźwiękowa do filmu „Gladiator” z 2000 roku, która została stworzona przez Hansa Zimmera i Lisa Gerrard. W muzyce do filmu oprócz nagrania orkiestry na żywo wykorzystane zostały samplowane instrumenty smyczkowe, a także klawisze i instrumenty perkusyjne, które pozwoliły na uzyskanie epickiej i emocjonalnej atmosfery.

JAKIE ARTYKULACJE MAMY DO DYSPOZYCJI JEŚLI CHODZI O BIBLIOTEKI INSTRUMENTÓW SMYCZKOWYCH?

W poprzednim wpisie opisałem dość szczegółowo jakie artykulacje (techniki gry) są wykorzystywane w przypadku instrumentów smyczkowych – LINK – oczywiście jest ich jeszcze więcej. Ale jak to jest w przypadku sampli? Okazuje się, że obecnie mamy dość spory wybór – wiąże się to jednak z zasobnością naszego portfela.

W większości bibliotek audio, takich jak Audio Imperia, Spitfire Audio, East West i Native Instruments, można znaleźć różne artykulacje instrumentów smyczkowych. Poniżej przedstawiam kilka przykładów:

1. Pizzicato – gra smyczkiem na strunie przy jednoczesnym odrywaniu jej palcem, co daje staccato brzmienie.
2. Legato – technika gry smyczkiem, w której muzyk nie odrywa smyczka od struny, co daje płynne i ciągłe brzmienie.
3. Spiccato – technika gry smyczkiem, w której muzyk odbija smyczek od struny, dając krótkie, staccato brzmienie.
4. Staccato – krótkie i ostre uderzenie smyczka w struny, dające zdecydowane, staccato brzmienie.
5. Marcato – technika gry smyczkiem, w której muzyk uderza smyczkiem mocniej niż w przypadku staccato, dając jeszcze bardziej zdecydowane i wyraźne brzmienie.
6. Tremolo – technika gry smyczkiem, w której muzyk szybko porusza smyczkiem na jednej strunie, co daje drżące brzmienie.
7. Sul tasto – technika gry smyczkiem, w której muzyk gra bliżej struny, dając bardziej subtelne, miękkie brzmienie.
8. Sul ponticello – technika gry smyczkiem, w której muzyk gra bliżej mostka, co daje ostre, metaliczne brzmienie.

Te artykulacje są powszechnie stosowane w bibliotekach audio i stanowią podstawę dla wielu różnych stylów muzycznych. Oczywiście, zależy to również od konkretnych bibliotek i ich specyfikacji, ale powyższe artykulacje są często dostępne w większości bibliotek instrumentów smyczkowych.

Więcej artykulacji z przykładami

zobacz mój wpis: TECHNIKI GRY SMYCZKIEM

OTO PRZYKŁAD REWELACYJNEJ BIBLIOTEKI OD SPITFIRE AUDIO

BBC SYMPHONY ORCHESTRA PROFESSIONAL

Ilość artykulacji dla każdej sekcji jest imponująca – w tym przykładzie widzimy sekcje Pierwszych Skrzypiec (Violins 1)

CZYM CHARAKTERYZUJE SIĘ DOBRA BIBLIOTEKA AUDIO W PRZYPADKU INSTRUMENTÓW SMYCZKOWYCH?

Dobra biblioteka audio instrumentów smyczkowych powinna charakteryzować się kilkoma cechami, które zapewnią użytkownikom wysoką jakość dźwięku i łatwość w użyciu. Poniżej przedstawiam niektóre z nich:

1. Realistyczne brzmienie – biblioteka powinna zapewniać realistyczne brzmienie instrumentów smyczkowych, które nie tylko brzmią jak prawdziwe instrumenty, ale także odzwierciedlają subtelne niuanse i artykulacje.
2. Dostęp do większej ilości mikrofonów – mamy wtedy możliwość ustawienia np. mikrofonu bliższego lub oddalić dźwięk i schować go w miksie
3. Bogata oferta instrumentów – biblioteka powinna oferować szeroki wybór instrumentów smyczkowych, w tym skrzypce, altówki, wiolonczele i kontrabasy, z różnymi opcjami strojenia i konfiguracji.
4. Wysoka jakość sampli – dobrym znakiem jest to, gdy biblioteka zawiera samplowane dźwięki nagrane przez profesjonalnych muzyków w odpowiednich warunkach, z uwzględnieniem różnych artykulacji.
5. Łatwość obsługi – biblioteka powinna być łatwa w obsłudze, z intuicyjnym interfejsem, który umożliwia szybki i łatwy dostęp do różnych opcji.
6. Wiele możliwości modyfikacji dźwięku – biblioteka powinna oferować różne opcje modyfikacji dźwięku, takie jak kontrolę nad artykulacjami, dynamiką i efektami, które pozwalają na personalizację brzmienia.
7. Wsparcie techniczne – biblioteka powinna oferować wsparcie techniczne w razie problemów z instalacją lub obsługą, aby zapewnić użytkownikom pomoc w razie potrzeby.

Warto zaznaczyć, że powyższe cechy są ogólne dla wszystkich dobrych bibliotek audio, nie tylko instrumentów smyczkowych. Jednak w przypadku samplowanych instrumentów smyczkowych szczególnie istotne jest realistyczne brzmienie oraz różnorodność artykulacji, aby uzyskać jak najbardziej autentyczne brzmienie orkiestry smyczkowej.

MIKROFONY

Nagrywanie orkiestry symfonicznej to jedno z najbardziej wymagających zadań w dziedzinie nagrywania dźwięku. Aby uchwycić pełne piękno i potęgę takiego zespołu, niezbędne jest zastosowanie wysokiej klasy mikrofonów. Mikrofony te muszą być w stanie dokładnie odwzorować każde nuanse granej muzyki, tak aby ostateczne nagranie było jak najbardziej realistyczne i przestrzenne.

Nie będę tu zbytnio skupiał się na samym procesie nagrywania. Dla nas użytkowników bibliotek sampli najważniejsze jest gdzie znajdują się dane mikrofony. Gdyż te topowe sample posiadają dostęp do poszczególnych mikrofonów.

Najpiękniejsze w tym wszystkim jest to, że dobrze nagrana biblioteka posiada odpowiednio ustawione mikrofony i nie ma za bardzo sensu zmienianie tam czegokolwiek. Chodzi głównie o to, że poszczególne sekcje są umieszczone w miksie w odpowiednich miejscach, np. Skrzypce po lewej stronie a wiolonczele po prawej.

Żeby uzyskać odpowiednie „umiejscowienie” instrumentów stosuje się takie oto ustawienie mikrofonów:

SPOT MICS (CLOSE MICS) – mikrofony znajdujące się blisko poszczególnych instrumentów lub danej sekcji

DECCA TREE – mikrofon znajdujący się nad dyrygentem

OUTRIGGER MICS – mikrofony znajdujące się po lewej i prawej stronie Decca Tree

AMBIENT MICS – mikrofony znajdujące się z tyłu dyrygenta

W przypadku bibliotek od Spitfire Audio i nie tylko – mamy szybki dostęp do tych mikrofonów z poziomu interfejsu:

MIX 1 i 2 to przygotowane połączenie ze wszystkich dostępnych mikrofonów. W 90% przypadków nam to wystarczy. Jest to idealnie zmiksowane i odpowiednio umiejscowione w miksie. Przygotował je Jake Jackson – główny inżynier dźwięku w Spitfire Audio.

W przypadku biblioteki Abbey Road One mamy dostęp nawet do słynnych Vintage Mics. Tu Mix 1 i 2 robił Simon Roads – inżynier dźwięku, który pracował przy wielu znanych nam ścieżkach dźwiękowych – np. Gwiezdne Wojny czy Braveheart.

POSŁUCHAJCIE JAK BRZMIĄ I CZYM SIĘ RÓŻNIĄ POSZCZEGÓLNE MIKROFONY.

Biblioteka – Spitfire Audio Abbey Road One. Wybrałem sekcję High Strings – składają się na nią skrzypce 1 i 2 i altówki. Nie dodawałem żadnego pogłosu. To naturalnie nagrany dźwięk z Abbey Rode – studio One. Wybrałem artykulację: SPICCATO – świetnie słychać jak wielkie jest to studio.

Kolejnym przykładem będzie biblioteka Audio Imperia SOLO i wiolonczela solo.

S1 i S2 – mikrofony SPOT (CLOSE)

D – mikrofony DECCA TREE

O – mikrofony OUTRIGGER

F – mikrofony AMBIENT

Dobrze jest też posiadać w swoim studio biblioteki z nagranymi np. pasażami, które brzmią o wiele lepiej jak poszczególne skale mamy zagrane w pełni przez skrzypka.

I tu Was zaskoczę bo można taką bibliotekę mieć za darmo! Firma Vienna Symphonic Libraries udostępniła niedawno:

FREE VIOLIN RUNS – https://www.vsl.co.at/en/Free_Instruments/Violin_Runs

Mamy tu wszystkie skale:

A brzmi to mniej więcej tak:

PRZYKŁADY ŚWIETNYCH BIBLIOTEK AUDIO INSTRUMENTÓW SMYCZKOWYCH*

W dzisiejszych czasach technologia umożliwia nam korzystanie z różnych narzędzi, które pomagają w produkcji, edycji i nagrywaniu muzyki, w tym bibliotek dźwiękowych. Oto lista kilku najlepszych na rynku bibliotek, dzięki którym będziesz mógł uzyskać jeszcze bardziej autentyczny i pełny dźwięk w swojej muzyce.

1. SPITFIRE AUDIO – APPASSIONATA STRINGS – kliknij

2. CINEMATIC STUDIO SERIES – CINEMATIC STUDIO STRINGS – kliknij

3. VIENNA SYMHONIC LIBRARIES – SYNHRON STRINGS SERIES – kliknij

4. AUDIO IMPERIA – AREIA – klknij

5. SPITFIRE AUDIO – CHAMBER STRINGS – kliknij

6. SPITFIRE AUDIO – HANS ZIMMER STRINGS – kliknij

7. BONUS – DARMOWA – SPITFIRE AUDIO BBC SYMPHONY ORCHESTRA DISCOVER